تبليغاتX
EMINEM

EMINEM

MY LOVE EMINEM

تاریخچه رپ

موسيقي هيپ هاپ (که به آن رپ يا موسيقي رپ نيز گفته مي‌شود يکي از سبک‌هاي موسيقي عامه پسند است که تقريباً اواسط دهه 70 پا به عرصه گذاشت اما در اوخر دهه 80 تبديل به بخش چشمگيري از فرهنگ پاپ روزگار خود شد.با اينکه موسيقي هيپ هاپ براي اولين بار در ايالات متحده خلق شد، اکنون به اکثر نقاط جهان راه پيدا کرده‌است.  موسيقي هيپ هاپ تا قبل از دهه 1980 تنها در ايالات متحده رواج داشت. در طول آن دهه بود که اين موسيقي راهش را به قاره‌هاي ديگر جهان باز کرد و تبديل به موسيقي متن بسياري از کشورها شد. رواج اين موسيقي با رواج فرهنگ هيپ هاپ همگام بود - همانطور که رقص برک محبوبيت کسب مي‌کرد، گروه‌هاي طرفدار رپ و هيپ هاپ هم بيشتر و بيشتر شدند.


مشخصات

هيپ هاپ يک جنبش فرهنگي است که موسيقي بخشي از آن است. موسيقي خود از دو بخش تشکيل شده‌است، رپ، يعني ارائه آوازهاي سريع، بسيار آهنگين و تغزلي و دي جي، که يا از طريق ترکيبي، turntablism، ساز يا beatboxing ساخته مي‌شود. يکي ديگر از جنبه‌هاي مهم موسيقي هيپ هاپ مدي است که در کنار موسيقي شکل گرفته‌است

 ساختار آهنگين

بيت (نه ضرورتا از طريق رپ) در هيپ هاپ تقريباً هميشه به صورت کسر 4/4 است. هيپ هاپ در کانون آهنگين خود مي‌چرخد: به جاي شمارش «مستقيم» 4/4 (موسيقي پاپ؛ هيپ هاپ بر اساس احساس پيش بيني شده تقريباً شبيه تاکيد «چرخش» در کوبه جاز است. همانند تاکيد تريوله در چرخش، آهنگ هيپ هاپ ظريف بوده، و به ندرت به صورت موجود نوشته شده‌است (مبناي 4/4: نوازنده طبل اجراي هيپ هاپ را بر عهده دارد) و اغلب به صورت «تاخيري» يا معوق نواخته مي‌شود.

اين روش بيشتر در سول، ديسکو و موسيقي فانک، که در آن بيت‌ها و موسيقي آهنگين در طول قطعات تکرار مي‌شد ابداع شد. در دهه‌هاي 1960 و 1970، جيمز براون به صورت روساي تشريفات امروز صحبت مي‌کرد، آواز مي‌خواند و فرياد مي‌کشيد. اين روش موسيقي پايگاه کامل را براي روساي تشريفات براي قافيه سرايي فراهم مي‌آورد. به همين دليل موسيقي هيپ هاپ عموماً به رئيس تشريفات مي‌پردازد، و اهميت اشعار و تبحر در ارائه را تشديد مي‌کند.

احتمالاً هيپ هاپ سازي مهم‌ترين استثناي اين قاعده‌است. در اين نوع از هيپ هاپ، دي جي‌ها و سازندگان مي‌توانند با ايجاد قطعات سازي تجربيات جديدي به دست آورند. در حالي که ممکن است آنان آوازهاي راک را ترکيب کنند، آنان مقيد به چارچوب هيپ هاپ سنتي نيستند.

 

 پيشينه

|ناس [[کار سمينال|سمينال| اجراي اول«ايلمتيک»، داراي تأثيري چشمگير در هيپ هاپ ايست کوست در اواسط دهه 1990]] مهم‌ترين دوره‌هاي تاريخي هيپ هاپ دوره‌هاي هيپ هاپ مکتب قديم دوره (1970 تا 1985) است، که از آغاز دوره هيپ هاپ تا زمان ورود آن به جريان غالب، و دوره هيپ هاپ عصر طلايي (1985 تا 1993) است، که صداي ايست کوست و وست کوست را با هم ادغام کرده و با ظهور رپ گنگستا و جي فانک، که ساخته وست کوست است وارد عصر جديد شد. سالهاي پس از 1993 شامل هيپ هاپ پورنو، بيلينگ و ژانرهاي مخفي، که دوران جديد را تعريف مي‌کند است.

هيپ هاپ در طول دهه 1970 در بلاک پارتي در شهر نيويورک شکل گرفت، يعني زماني که دي جي‌ها شروع به جدا کردن بريک‌هاي کوبه‌اي براي مقابله با آوازهاي فانک، سول، R&B و ديسکو کردند. خاستگاه اين نوع از آواز به اوسط دهه 1950 بر مي‌گردد يعني زماني که هنرمند راک سول/فانک جيمز براون دسته ريچارد کوچولو را نخستين گروهي دانست که موسيقي فانک را در بيت راک قرار داد. اين آوازها بر مبناي &ndash؛ دي جي «بريک بيت» ساخته شده‌است. با افزايش محبوبيت هيپ هاپ، نوازندگان شروع به صحبت کردن در حين نواخته شدن موسيقي کردند، و از آن پس «رئيس تشريفات» يا «امسي» نام گرفتند. در سال 1979، دو آلبوم هيپ هاپ نخستين بار به صورت تجاري پخش شد: «شاه تيم 3(جاک شخصيت)» ساختهدسته فتبک، و «شادي رپها» ساخته دسته شوگرهيل؛ شادي رپها چهلمين آهنگ برتر آمريکا در نمودار آهنگهاي پاپ برتر شد. دسته راک بلوندي با آهنگ شعف، در سال 1980، در فهرست صد آهنگ برتر جايگاه اول را به خود اختصاص داد.

در دهه 1980، هيپ هاپ تنوع بيشتري يافت و تبديل به نوع پيچيده تري از موسيقي شد. هم‌زمان، فنون پيچيده تري ايجاد شد، که از آن جمله مي‌توان بهاسکرچ، و ضبط الکترونيکي اشاره کرد. در اواخر دهه 1980، با افزايش محبوبيت اين ژانر از موسيقي شماري از سبک‌ها و زير گونه‌هاي جديد هيپ هاپ پا به عرصه گذاشت. آهنگسازان هيپ هاپ شروع به همکاري با دسته‌هاي راک کردند و ژانرهاي جديدي همچون هيپ هاپ خودآگاه، جاز رپ و رپ گنگستا را به وجود آوردند.

در دهه 1990، رويارويي طولاني ميان رپهاي گنگستا در وست کوست و ايست کوست آغاز شد. اين امر منجر به فناي هر دوي توپاک شکور و بي. آي. جي بد نام، به ترتيب در سال‌هاي 1996 و 1997 شد. در سال 1996، گروه رپ کليولند بون تاگز-ان-هارموني با آهنگ «چهار راه تا» رکورد 32 ساله بيتليها براي سريعترين رشد را پشت سر گذاشت، و در سال 2000، آهنگ ال پي مارشال مادر ساخته خواننده رپ آمريکايي‌هاي اسکاتلندي تبار سفيد پوستان بيش از نه ميليون نسخه فروش داشت و جايزه گرمي را به خود اختصاص داد.

 تأثير موسيقايي

جداي از محبوبيت بسيار هيپ هاپ، اين ژانر از موسيقي تأثير چشمگيري بر اکثر انواع موسيقي مردمي داشت. برخي هنرمندان بيت يا رپ هيپ هاپ را با راک اند رول، هوي متال، پانک راک، مرنگو، سالسا، کومبيا، فانک، جاز، خانگي، تاراب، رگا، هايلايف، ام بالاکس و سول درهم آميختند. خوانندگان پاپ نوجوانان و دسته پسرها همچون بک استريت بويز،*NSYNC، کريستينا آگوئيلرا، جسيکا سيمپسون، و بريتني اسپيرز در بسياري از تک خواني‌هاي خود از بيت‌هاي هيپ هاپ استفاده مي‌کنند.

از اوايل دهه 1990 ارتباطي نزديک و خاص بين موسيقي هيپ هاپ و موسيقي حزن انگيز بوده‌است.در واقع امروزه تقريباً در تمامي موسيقي‌هاي حزن انگيز ثبت شده عناصري از موسيقي هيپ هاپيافت مي‌شود.ترکيب اين دو به نام nu soul در اواخر دهه 1980 در گروه‌هاي New Jack Swing ديده شدند.با اين وجود تا بيش از ظهور نوازندگاني مانند ]]ماري جي بليگ و ماريا کري شکل مدرن آن بوجود نيامد.در اواخر دهه 1990 و اوايل 2000، تأثيرات موسيقي هيپ هاپدر خوانندگاني مانند دي انجل،لارين هيل ، جيل اسکات و آليسيا کيز مشهودتر شد.

طي دهه 80، گروه‌هاي مشهوري مانند Run-D.M.C. هم از هيپ هاپ و هم از]]هارد راک[[ در ژانرهاي جديدي استفاده کردند که نمونه آن “Walk This Way” است با اجراي Aerosmith که موفقيتي فوق العاده بدست آورد. ساير نوازندگاني مانند ]]آيس تي[[و گروهشBody Count از هيب هاب، بانک راک و متال ستفاده کردند، با اين حال اينطور گفته مي‌شود که اولين گروهي که متال را با تکنيک‌هاي آوازي رپ آميخت گروه Anthraxبوده‌است. برداشت جديد «Bring The Noise» توسط (Anthraxو Public Enemy نمونه‌اي خوب ازاولين آهنگ‌هاي رپ- متال است. Biohazard، Faith No More، Rage Against The Machine]] [[ از جمله ساير نمونه‌هاي اوليه اين گونه موسيقي‌ها مي‌باشند. در اواخر دهه 1990 با ظهور گروه‌هاي مانند Linkin Park ، Limp Bizkit وKorn که]]نيو متال[[ نام گرفتند ، موسيقي رپ- متال محبوب تر شد و در عين حال بيشتر مورد انتفاد طرفداران هر دو ژانر موسيقي قرار گرفت.

در آمريکاي لاتين، موسيقي رپ در دهه 1980 به صورتtoasting که قسمتي ازموسيقي جامائيکايي ragga مي‌باشد شناخته شد. به عنوان مثال غزليات رپ از قبل بخشي ازsoca music بودند. رشد موسيقي هيپ هاپ در اين ناحيه باعث ظهور آميزه‌هاي آشکاري مانندreggaeton و timba شد. در آفريقا نيز آوازهاي رپ گونه مانند tassou) سنگالي ازقبل بخشي از موسيقي‌هاي محبوب بودند و موسيقي هيپ هاپ به سهولت به سبک‌هاي مشهوري مانند taarab و mbalax ادغام شد. در کوبا نيز با گروه‌هايي مانند Anonimo Consejo، Doble Filo، Papa Umbertico و گروه فمينيستي و همجنس بازKrudas هيپ هاپ رشدي قابل توجه يافت.

اين ژانر همچنين بر سبک‌هاي مختلف ]]موسيقي برقي[[ نيز تأثير داشت. تأثيرات موسيقي هيپ هاپ در ژانرهايي مانند trip-hop ،jungle، UK garage، grime و ساير ژانر‌ها کاملاً مشهود است

 اثرات اجتماعي

موسيقي هيپ هاپ قسمتي از يک نهضت فرهنگي به نام هيپ هاپ است که شامل عناصري مانند رقص برک و هنر ديوار نويسي بهمراه فهرست مرتبطي از]]زبان عاميانه در موسيقي هيپ هاپ|زبان عاميانه، مدهاي هيپ هاپ |مد[[و ديگر عناصر است. محبوبيت موسيقي به محبوبيت فرهنگ هيپ هاپ در ايالات متحده و ديگر کشورها کمک کرد
اواخر دهه 1990 شاهد افزايش محبوبيت سبک زندگي «bling bling» در موسيقي بود که بر روي نمادهايي همچون ثروت و مقام مثل پول، جواهرات، اتوموبيل و لباس تکيه داشت. با اينکه نماد ثروت از زمان زايش موسيقي هيپ هاپ بوجود آمده بود، فرهنگ جديد و قوي تر«bling bling» ريشه در کارهاي بسيار موفق اواسط تا اواخر دهه 90( مخصوصا کارهاي ويديويي) Puff Daddy ، Bad Boy Records و همچنين کارNo Limit Records توسط ]] مستر پي داشت. با اين حال واژه آن درسال 1999( رجوع شود به سال 1999 و موسيقي[[ توسط B.G، بازيگر Cash Money Records در کار تک نفره اش«bling bling» خلق شد. از مظاهر سبک زنگي و نگرش «bling bling»، طرفداران Cash Money بودند. با اينکه بسياري از طرفداران رپ، مخصوصا گانگستاها، بي هيچ واهمه‌اي فرهنگ bling bling را دنبال مي‌کنند، ديگران (بيشتر هنرمنداني خارج از جريان هيپ هاپ) عملا پيروان بي چون وچراي bling bling را سرزنش کرده و اين فرهنگ را ]]ماتريالسم اقتصادي|ماترياليستي[[ مي‌نامند.

Image:TupacShakurAllEyezonMe.jpg|left|thumb|180px|]] آلبوم All Eyez on Me محصول سال ???? بخاطر ژانري که داشت، از آلبوم‌هاي بسيار تأثير گذار آن زمان بود و موفق‌ترين کار ?Pac محسوب مي‌شد.[[ موفقيت چشمگير هيپ هاپ --- مخصوصا gangsta rap --- اثرات اجتماعي بسياري نيز در طرز رفتار جوان مدرن داشته‌است. رفتارهاي خودخواهانه‌اي که معمولاً در غزليات و آثار ويديويي برخي از هنرمندان هيپ هاپ نمايش داده شده‌است، به کرات اثراتي منفي بربرخي از طرفداران ايده آليست آنها داشته‌است. اين در حالي است که بطورحتم رفتارهاي تعدادي از هنرمندان خاص نمي‌تواند نشاندهنده رفتارچامعه هيپ هاپ باشد، و تأثير محتواي غزليات هيپ هاپ بر جواناني که بخشي از فرهنگ هيپ هاپ را تشکيل مي‌دهند جاي بحث دارد، چنين جواناني اغلب نقاب شخصيتي يک" گانگستراً را دارند در حاليکه عضو هيچ گروه تبهکاري نيستند. اغلب چنين نقاب‌هاي شخصيتي موجب رفتارهاي غير اجتماعي مانند کناره گيري از دوستان، بي توجهي به تحصيلات، عدم پذيرش قدرت‌ها و انجام جرم‌هاي کوچک مانند خرابکاري مي‌شود. در حاليکه اغلب شنوندگان مي‌توانند نکات داستان‌هاي مربوط به رفتار اجتماعي را تشخيص دهند، يک گونه فرهنگ فرعي بنام pseudo-gangsta در ميان جوانان آمريکاي شمالي ايجاد شده‌است.

از آنجا که موسيقي هيپ هاپ تقريباً هميشه بريک مردانگي زياد تاکيد دارد، چنين گفته مي‌شود که غزلياتش نشاندهنده يک ذهنيت homophobic است. اغلب ترديد‌ها و گمان‌هاي در مورد وجود تعداد بسياري موزيسين‌هاي هيپ هاپ همجنس باز وجود دارد که از ترس از دست دادن کارشان خود را مخفي نگه داشته‌اند. چنين شايعاتي در مورد برخي هنرمندان هيپ هاپ از قبيل ]]کوئين لطيفه، دا براتو برخي ديگر گفته مي‌شود. در سال 2001، فستيوال سالانه به نام [[ PeaceOUT World Homo Hop Festival در اوکلند در کالفرنيا برگزار شد که براي اولين باردر اين فستيوال تمامي نوازندگان همجنس باز، دو جنسي و رپ‌هايي که تغيير جنسيت داده بودند حظور داشتند و از آن تاريخ اين فستيوال هر ساله برگزار شده ست. در سال 2003به همجنس باز و هنرمند رپ و هيپ‌ها، ]]کاشن[[ عنوان Baby Phat داده شد ، با اين وجود آثار او هرگز به معرض نمايش گذاشته نشدند. در سال 2005، Pick Up the Mic عرضه شد که در آن به نوازندگان LGBT هيپ هاپ پرداخته شده بود.

هيپ هاپ زبان عميانه]] زبان عاميانه[[ خود را دارد که شامل کلماتي مانند yo، flow و phat مي‌باشد. به دليل موفقيت تجاري قابل توجه هيپ هاپ در اواخر دهه نود و اوايل قرن 21، بسياري از اين گونه کلمات در لهجه‌هاي مختلفي در سرتاسر آمريکا و جهان بکار رفتند و حتي کساني که از طرفداران هيپ هاپ نبودند از کلماتي مانندdis به کرات استفاده مي‌کردند. کلماتي مانند homie نيز وجود دارند که به پيش از زمان هيپ هاپ بر مي‌کردند اما اغلب به هيپ هاپ نسبت داده مي‌شدند و دليل آن هم ارتباط نزديک بين آثار هيپ هاپ و لهجه بسياري از نوازندگان است، ]] انگليسي محاوره‌اي آفريقايي آمريکايي . برخي مواقع اصطلاحاتي مانند « خيلي باحالي» با يک ترانه جا افتاده ( در اينجا ، در ترانه « دستانت را جايي نگه دار که من ببينم» با بوستا رايمز و تنها به همين صورت کوتاه شده بکار مي‌روند. زبان عميانه‌اي مانند Snoop Dogg [[و E-40 که قانونمند هستند ودر آنها با اضافه کردن «-izz» به وسط کلمه‌ها "shit" به "shizznit" تبديل مي‌شود اهميتي خاص دارند(بعضي مواقع نيز "n" اضافه مي‌گردد). اين روش‌ها که اززبان بي مفهوم ]]فرنکي اسميت[[ در ترانه سال 1980 او به نام«DoubleDutch Bu» آغاز شده است، حتي در ميان کساني که طرفدار هيپ هاپ نيستند نيز رواج يافته، در حاليکه اين افراد احتمالاً از منشاء آن بي اطلاع هستند.

 

سانسور

احتمالاهيپ هاپ به دليل بکارگيري الفاظ نامناسب در مقايسه با ساير موسيقي‌هاي سال‌هاي اخير بيش ازهمه با مشکل سانسور مواجه بوده‌است. همچنين انتقاداتي در رابطه با اينکه ]]ضد نظام است متوجه اين نوع موسيقي است. بسياري از اشعار اين سبک تجسم کننده جنگ و کودتا[[هايي هستند که در نهايت به سرنگوني نظام مي‌انجامند. براي مثال شعر «Gotta Give the Peeps What They Need» محصول گروه Public Enemy بدون کسب اجازه از سازندگان آن مورد ويرايش قرار گرفت که طي آن کلماتي همچون «آزاد Mumia». [?]استفاده گسترده از ]]فحش و ناسزا در بسياري از اشعار باعث شده‌است که بر سر پخش آنها بصورت آثار ويديويي[[ در کانال‌هاي تلويزيوني مثل MTV و يا در راديو جنجال‌هاي بسيار برانگيخته شود. در نتيجه بسياري از آثار هيپ هاپ بصورت سانسور شده پخش مي‌شوند که طي اين سانسورها کلمات مستهجن حذف شده (در حاليکه موسيقي متن حذف نمي‌شود) و يا حتي کلمات و اشعاري کاملاً متفاوت جايگزين آنها مي‌شود. نتيجه، که معمولاً باعث مي‌شود باقي اشعار نامفهوم شوند و يا با ضبط اصلي کار متناقض باشند، همراه با ديگر جنبه‌هاي موسيقي کاملاً مورد توجه قرار گرفته‌اند و در فيلم‌هايي همچون Austin Powers in Goldmember مورد مضحکه قرار گرفته‌اند، که در آن شخصيتي که در فضاي مضحکه آميزي از هيپ هاپ در حال بازي است، شعري را مي‌خواند که کاملاً سانسور مي‌شود.

در سال 1995 ]]راجر ابرت[[ مي‌نويسد: [?]

«رپ در محافل سفيد پوستان از وجهه بدي برخوردار است. بسياري بر اين باورند که موسيقي رپ در بر گيرنده الفاظ مستهجن، خشن، ضد سفيد پوست و توهين آميز نسبت به زنان است. در حقيقت برخي از اين الفاظ همين گونه‌اند. اما بيشتر آنها اينگونه نيستند. اين در حاليست که بسياري از سفيد پوستان اهميتي نمي‌دهند. آنها صداي سياه پوستان را ناخشنود و نا هماهنگ مي‌دانند. با اين حال رپ اکنون همان نقشي را بازي مي‌کند که باب ديلن در سال 1960 بازي مي‌کرد. رپ آرزوها و خشم‌هاي يک نسل را بيان مي‌کند و قسمت اعظم آن در غالب نوشته‌هاي رسا موجود است.»

 رسانه‌ها

چند مجله بزرگ امريکايي کار خود را به هيپ‌هاپ اختصاص داده‌اند که از جمله آنها مي‌توان به «منبع»، «اکس اکس ال» و «وايب» اشاره کرد. در گذشته، بي اي تي براي مدتها تنها تلوزيوني بود که برنامه‌هاي هيپ‌هاپ را پخش مي‌کرد، اما در سالهاي اخير کانال‌هاي جاز همچون وي اچ 1 و ام تي وي بيش از هر ژانر ديگري به پخش برنامه‌هاي هيپ‌هاپ پرداخته‌اند. بسياري از شهرها بطور مستقل خبرنامه‌هاي هيپ‌هاپ دارند و اين در حاليست که درتعدادي از کشورها مجله‌هاي هيپ‌هاپ در سطح تيراژ ملي منتشر مي‌شوند. قرن بيست‌ويکم با ظهور رسانه‌هاي آن‌لاين همراه شده‌است و امروزه سايت‌هاي طرفدارهيپ‌هاپ هر روزه خبرهاي دنياي هيپ‌هاپ را بطور جامع پوشش مي‌دهند.

 



 

+ نوشته شده در  2009/7/6ساعت 12 PM  توسط Hamed  |